بیانیهٔ اصول اعتقادی
تمام اعضای هیئت علمی مکلف‌اند هنگام استخدام، بدون هیچ‌گونه قید و شرط به بیانیهٔ اصول اعتقادی زیر متعهد شوند. برای تأیید موضع اعتقادی خود، لازم است این سند را امضاء و تاریخ‌گذاری نمایند.
با این حال، لطفاً توجه داشته باشید که موضع اعتقادی هر شخص در حقیقت از طریق شیوهٔ زندگی، دیدگاه‌های الهیاتی و نحوهٔ آموزش و ارتباط او در خدمت تعلیمی که خدا تعیین کرده است، آشکار می‌گردد. بنابراین، هرچند یک عضو هیئت علمی ممکن است داوطلبانه با امضای این بیانیهٔ اعتقادی موافقت و پایبندی خود را اعلام کند، اما اگر پس از طی مراحل لازم و بررسی‌های مقتضی مشخص شود که وی در عمل با این بیانیهٔ اعتقادی مطابقت ندارد، این امر می‌تواند به منزلهٔ نقض تمامی قراردادهای استخدامی میان انستیتوت کتاب مقدس افغانستان و آن عضو هیئت علمی تلقی گردد. در چنین صورتی، ادارهٔ انستیتوت می‌تواند قراردادهای مذکور را باطل و فاقد اعتبار اعلام نماید.
انستیتوت به اصول اعتقادی زیر معتقد و متعهد می باشد
- کتاب مقدس: ما ایمان داریم که کتاب‌های عهد عتیق و عهد جدید، کلام خدا هستند و تنها مرجع بی‌خطا، کامل و نهایی برای ایمان و زندگی مسیحی به شمار می‌روند.
: خروج ۳:۱۴، یوحنا ۴:۲۴، مکاشفه ۱۹:۶ - تنها یک خدا وجود دارد و انسان باید فقط همان خدای واحد را پرستش نماید. خدا روح است، ذاتاً و به خودی خود موجود است، در همه‌جا حاضر است و از تمام خدایان دیگر و از تمام مخلوقات متمایز می‌باشد. خدا در ذات، حکمت، قدرت، قدوسیت، عدالت، نیکویی و محبتِ خویش، بی‌نهایت، ازلی و ابدی، و تغییرناپذیر است.
: پیدایش ۱:۱، خروج ۳:۱۴، ۳۱:۱۳، لاویان ۱۹:۲، تثنیه ۶:۴، یوحنا ۴:۲۴، اول قرنتیان ۸:۴
John 4: 24, I Cor. 8:4) - تثلیث: ما ایمان داریم که در ذات الهی سه شخص وجود دارند: پدر، پسر و روح‌القدس. این سه، یک خدای واحد هستند که در ذات یکی و در جلال و قدرت کاملاً برابرند.
: تثنیه ۶:۴، یوحنا ۱:۱-۳، ۱۴، اول قرنتیان ۸:۴، غلاطیان ۳:۲۰، اول تیموتاووس ۲:۵
I Timothy 2:5) - خداوند همه چیزهای دیدنی و نادیدنی را به قدرت کلام خود آفرید و آن‌ها را حفظ و اداره می‌کند؛ اما خدا در ذات مقدس خود سبب هیچ گناهی نمی‌گردد. خدا مطابق ارادهٔ خود نقشه می‌کشد و عمل می‌کند و همه امور را به گونه‌ای هدایت می‌نماید که مقصد نیکو، حکیمانه و مقدس او تحقق یابد.
پیدایش ۱:۱، خروج ۴:۱۵، مزمور ۱۰۴:۲۴، ۳۰، اشعیا ۴۳:۱۵، ۴۵:۷، ۶۴:۸، مرقس ۱۰:۶، کولسیان ۱:۱۶ - خداوند انسان را به صورت و شباهت خود، در معرفت، عدالت و قدوسیت آفرید و بر همه موجودات زنده به او سلطه بخشید. همه مردم جهان از یک اصل و منشأ به وجود آمده‌اند؛ یعنی همگی دارای یک طبیعت مشترک بوده و برادران یکدیگر اند.
پیدایش ۱:۲۶-۲۷، اول قرنتیان ۱۱:۷، افسسیان ۴:۲۴، کولسیان ۳:۱۰، یعقوب ۳:۹
James 3 :9) - نخستین پدر و مادر ما، در حالی که آزادی انتخاب میان نیکی و بدی به آنان داده شده بود، در اثر وسوسه از فرمان خدا سرپیچی کردند. تمام بشریت که به طور طبیعی از آدم نسل یافته‌اند، در گناه او شریک شدند و همراه با او در نتیجهٔ نافرمانی‌اش سقوط کردند. انسان، علاوه بر گناه نخستین و طبیعت فاسد بشری، آگاهانه نیز مرتکب گناه شده است؛ بنابراین ما به طور عادلانه مستحق ناخشنودی و مجازات عادلانۀ خدا در این جهان و جهان آینده می‌باشیم.
پیدایش ۶:۵، اول پادشاهان ۸:۴۶، مزمور ۵۱:۵، امثال ۲۰:۹، ۲۱:۲، جامعه ۷:۲۰، رومیان ۱۴:۲۳ - خداوند پسر ازلی و یگانۀ خود، عیسی مسیح را به جهان فرستاد تا بشریت را از گناه، فساد و مجازات آن نجات دهد و در محبت بی‌پایان خود حیات جاودانی را عطا نماید. در عیسی مسیح، خدا جسم گردید و انسان‌ها به وسیلۀ او می‌توانند نجات یابند. پسر ازلی، انسان حقیقی شد و در ذات خود دارای دو طبیعت متمایز بود؛ او برای همیشه خدای حقیقی و انسان حقیقی است. او به قدرت روح‌القدس در رحم مریم باکره از ذات او قرار گرفت و از او تولد شد، اما بدون گناه بود.
او به طور کامل از خدا اطاعت نمود، بدن خود را تقدیم کرد، قربانی حقیقی و کامل گردید و عدالت الهی را برآورده ساخت. برای مصالحه میان خدا و انسان، عیسی مسیح بر صلیب مصلوب شد، وفات یافت و دفن گردید. در روز سوم از مردگان برخاست. او اکنون در دست راست خدا نشسته و برای قوم خود شفاعت می‌کند. او از آنجا باز خواهد آمد تا مردگان را برخیزاند و جهان را داوری نماید.
یوحنا ۳:۱۷، ۳۴، ۱۷:۳، ۲۳، ۲۰:۲۱، اول یوحنا ۴:۹، ۱۰، ۱۴ - روح‌القدس که از جانب خدای پدر و خدای پسر است، در انسان‌ها عمل نجات را انجام می‌دهد، آنان را نسبت به گناه و بدبختی‌شان متقاعد می‌سازد، دل‌هایشان را برای شناخت مسیح روشن می‌کند، ارادهٔ ایشان را تازه می‌گرداند، آنان را تشویق و راهنمایی می‌نماید، و قدرت می‌بخشد تا عیسی مسیح را که انجیل را از روی فیض و به رایگان به بشریت عرضه می‌کند، بپذیرند. همچنان در ما عمل می‌کند تا ثمرات عدالت خدا را به بار آوریم.
متی ۳:۱۱، یوحنا ۱۶:۷، اعمال ۱۰:۴۴-۴۶، ۱۱:۱۵-۱۶، غلاطیان ۱:۴
Phil. 2:5-11) - مراسم مقدسی که توسط مسیح مقرر گردیده‌اند، عبارت‌اند از تعمید و عشای مقدس. تعمید که با شستن در آب و به نام خدای پدر، پسر و روح‌القدس اجرا می‌گردد، نشانه و مُهر پیوستن ما به اتحاد با مسیح و وعدۀ تولد تازه و نو شدن ما به وسیلۀ روح‌القدس و تعلق ما به خدا می‌باشد. تعمید به یادبود مرگ مسیح انجام می‌شود و گواه مُهری است بر برکاتی که از مرگ مسیح نصیب مؤمنان می‌گردد و آنان در آن با او شریک هستند.
عشای مقدس باید توسط قوم خدا تا روز بازگشت خداوند رعایت شود و نشانه‌ای از تعهد به خدمت وفادارانه‌تر به خداوند و نیز نشانۀ مشارکت با خداوند و قوم او است؛ یعنی کسانی که به او ایمان دارند و بر کفارۀ او توکل می‌کنند و از طریق آن برکات خدا به ما می‌رسد.
فواید این مراسم مقدس در خود مراسم یا در شخصیت و فضیلت کسی که آن‌ها را اجرا می‌کند نهفته نیست، بلکه تنها در برکت مسیح و عمل روح‌القدس در کسانی یافت می‌شود که با ایمان این مراسم را می‌پذیرند.
متی ۳:۱۱، یوحنا ۱۶:۷، اعمال ۱۰:۴۴-۴۶، ۱۱:۱۵-۱۶، غلاطیان ۱:۴
Phil. 2:5-11) - همهٔ ایمانداران باید با احساس مسئولیت و پس از تعلیم لازم، به عضویت کلیسا درآیند، با یکدیگر در میان مؤمنان مشارکت داشته باشند، مراسم مقدس و سایر احکام کلیسا را رعایت کنند، از تمام اوامر خداوند اطاعت نمایند، همیشه دعا کنند، روز خداوند را مقدس نگه دارند، برای عبادت خداوند با سایر ایمانداران گردهم آیند و با دقت به موعظهٔ کلام خدا گوش دهند. همچنان از آنچه خداوند به فراوانی برایشان فراهم می‌سازد، هدایا و اعانه‌ها تقدیم نمایند، فکر و ذهنیت مسیح را با یکدیگر شریک سازند و همان روحیه را با همهٔ مردم نیز داشته باشند. آنان باید برای گسترش پادشاهی مسیح در سراسر جهان تلاش کنند و با امید و انتظار در پی ظهور پرجلال خداوند باشند.
اعمال ۲:۴۴-۴۵، ۴:۳۲، رومیان ۱۲:۱۳، فیلیپیان ۱:۳-۵، ۴:۱۸، دوم قرنتیان ۱:۱۱ - مردگان در روز آخرت، هنگامی که برای داوری در حضور کرسی داوری مسیح برخیزانیده شوند، مطابق اعمال نیک و بدی که در این جهان انجام داده‌اند، پاداش یا جزا خواهند یافت. کسانی که به مسیح ایمان دارند و از او اطاعت می‌کنند، به راستی آمرزیده شده و در جلال او پذیرفته خواهند شد.
متی ۱۶:۲۷، ۲۴:۲۹-۳۱، ۳۶، ۴۴، مرقس ۸:۳۸، یوحنا ۵:۲۴
II Cor. 1:11) - ازدواج توسط خدا تعیین شده و پیوند عهدی‌ای است که تنها میان یک مرد و یک زن برقرار می‌شود و این پیوند، تعهدی برای تمام عمر است. تأیید یک پیوند از سوی دولت مدنی، تنها زمانی از سوی کلیسا به عنوان ازدواج مشروع شناخته می‌شود که با تعریف «ازدواج» که در این مواد آمده، مطابقت داشته باشد.
پیدایش ۱:۲۷، ۲:۲۲-۲۴، اول تسالونیکیان ۴، متی ۱۹:۴-۶ - Marriage has been ordained by God and is the exclusive covenantal union between a man and a woman in which such union is a lifetime commitment. A civil government’s sanction of a union will be recognized as a legitimate marriage by the Church only to the extent that it is consistent with the definition of “marriage” found in these Articles.
رومیان ۱:۲۶-۲۷، ۱۲:۱-۲، اول قرنتیان ۶:۹-۱۰، اول تیموتاووس ۱:۹-۱۰ - Legitimate sexual relations are exercised solely within marriage. Hence, sexual activities outside of marriage (referred to in the New Testament as “porneia”πορνεια) including but not limited to, adultery, premarital sex, homosexuality, and pedophilia are inconsistent with the teachings of the Bible and the Church . Further, lascivious conduct, transgender behavior, and the creation and/or dist ribution and/or viewing of pornography, are incompatible with the biblical wit ness.
(Scripture Reference: Romans 1:26-27, 12: 1-2, I Cor. 6:9-10,
I Timothy 1:9-10)
“I, the undersigned, __, as of this _ day of ______اینجانب، _______________، در تاریخ _______ ماه ______________ سال ____________، با این سند به‌طور کامل به بیانیه عقیدتی فوق متعهد می‌شوم و کاملاً درک می‌کنم که اگر در هر زمانی، مقام اداری تعیین‌شدهٔ سیمینری الهیات پرسبیتری در امریکا تشخیص دهد که من دیگر با اصول عقیدتی مکتب مطابقت ندارم، تمام قراردادهای میان من و سیمینری الهیات پرسبیتری در امریکا می‌تواند فوراً باطل و بی‌اعتبار اعلام گردد.